Facebook in evolution

Gezien bijna iedereen actief is op facebook, denk ik dat we dit ook moeten promoten aan iedereen van de familie... Eric, Koen, Ingrid missen we nog....
Vandaar deze oproep: Google naar Facebook en log je in met een hotmail account of zo... dat werkt direct.
tot daar
groeten
Hilde

Met de fiets door de Alpen: Besozzo - Annecy

Enkele maanden geleden was het idee opgedoken: de tweede week van september zou ik deelnemen aan een wetenschappelijk symposium in Annecy over luchtkwaliteit en klimaat. Het symposium zou volledig carbon-neutral worden, en dus werd aan de deelnemers gevraagd om hun CO2 uitstoot zo laag mogelijk te houden. Wat heeft een fietser meer nodig als voorwendsel om de reis per fiets te maken? In vogelvlucht is de afstand Besozzo-Annecy niet eens 200 km. Alleen liggen de Matterhorn en Mont Blanc in de weg... De route zou dus ofwel ten noorden van het Mont Blanc massief moeten gaan (via Simplonpas en Rhonedal en dan Martigny-Chamonix-Megeve) of via de zuidkant (via Aosta, kleine St. Bernardpas, Cormet de Roselend). Beide mogelijkheden waren ongeveer even zwaar: 350 km lang met 4500 hoogtemeters.

Ik sloeg aan het plannen, begon reisverhalen te lezen van fietsers en randonneurs, kocht een zwevende zadeltas die op de zadelpen vastzit, en besloot om in 2 dagen er heen te rijden via de noordvariant, en na de conferentie terug te fietsen via de zuidvariant. De routes werden vooraf netjes geprogrammeerd in de fiets-GPS (een Garmin GPSMAP 60Cx). Mijn spullen voor de conferentie zelf kon ik meegeven met een collega die de reis maakte met de auto (met vrouw en kinderen). Het enige wat nog stokken in de wielen kon steken was het weer. De dagen voor het weekeinde van 6 en 7 september hield ik de voorspellingen nauwgezet in de gaten op verschillende sites met een goede reputatie. Het zag er niet zo mooi uit: een grote regenzone schoof op van west naar oost over Zwitserland en er werd in de loop van zaterdagnacht zelfs sneeuw voorspeld op de hoogste Alpentoppen. Maar met wat geluk zou de timing best meevallen: de regenzone zou boven mijn hoofd passeren tijdens de nacht van zaterdag op zondag, en tegen 's ochtends zou alles weer opgeklaard zijn. In het slechtste geval kon ik voor of na de Simplonpas met de fiets de trein op, desnoods helemaal tot de eindbestemming. Het werd dus "Go!".

Op vrijdagavond werd alle bagage voor onderweg mooi ingepakt in een Topeak Dynapack zadeltas, en mijn vertrouwde Deuter crossbike rugzak. Behalve reservemateriaal, een toolsetje en mondvoorraad (o.a. zelfgebakken vijgenconfituurtaart) had ik ook wat burgerkleren en een paar schoenen mee ingepakt om niet in mijn fietsplunje op restaurant hoeven te gaan. En natuurlijk extra bescherming tegen de kou (schoenovertrekken, buff, handschoenen met lange vingers). Verder een olympus-mju fototoestel, GSM, Garmin GPS op het stuur, LED verlichting voor en achter, en twee gevulde bidons. Het totale gewicht dat ik over de bergen te sleuren had was 83 kg, alles inbegrepen. Jan zou meerijden tot op de Simplonpas en daarna terugkeren naar huis, waarmee hij meer km zou rijden dan ikzelf op dag 1.

Zaterdag 6-9-08
Het heeft bijna de hele nacht zwaar geregend en geonweerd, ik heb slecht geslapen en sukkel pas tegen de ochtend weer in slaap. Jan maakt me om 7:00 wakker, we ontbijten (joghurt met muesli en een stuk of vier verse vijgen) en om 7:45 vertrekken we richting Laveno om daar de overzetboot naar Intra te nemen. De lucht is grijs en dreigend maar het regent niet. Maar voor we in Laveno zijn, 12 km verder, zijn onze voeten al doorweekt van de nattigheid op de weg. Soit, we zullen het toch niet droog kunnen houden vandaag, aan de lucht te zien. Eenmaal het Lago Maggiore overgestoken begint de tocht echt. Het is dan al bijna 8:50, en we vertrekken vol goede moed richting Domodossola. Een kwartier later begint het plots en onverwacht heel hard te regenen. We zijn net aan een bar met luifels, en schuilen even binnen (en nemen dan maar een koffie met brioche). De bui duurt geen 10 minuten, maar zo schieten we niet op. Weer de fiets op, de baan is kletsnat nu, en een kwartier later zitten we weer in de regen. We besluiten de regenjasjes aan te doen en gewoon erdoorheen te fietsen. Gelukkig is het niet koud, en 10 minuten later stopt het weer met regenen. Nu klaart het helemaal op, het wordt zelfs 25 graden en ik begin er weer zin in te krijgen.

Tot Varzo, aan de voet van de Simplon, worden we enkel nog opgehouden door een gesloten overweg. Het is 11:30, we pauzeren even om een hapje te eten en de bidons bij te vullen (en Jan wringt zijn kousen uit, het enige wat niet is opgedroogd onderweg). Nu begint het serieuze werk: een klim van 28 km, 1477 hoogtemeters. Jan is zo lief om mijn rugzak te dragen tijdens de klim. Wanneer we vertrekken druppelt het weer. We rijden door een smalle donkere kloof die er extra dreigend uitziet met de lage grijze wolken. Het weer ziet er niet echt mooi uit... Iselle, 4 km verderop, is het point of no return: daar kan je nog de Simplontrein op doorheen de tunnel. In Iselle regent het nog, maar in de verte zien we toch een wat klaardere lucht, en we rijden het station dapper voorbij. En inderdaad, niet veel verder opent het landschap zich, de lucht wordt licht, de weg droog, en we zijn midden in een prachtig ongerept berglandschap dat dag en nacht verschilt van de beklemmende kloof aan het begin van de klim.

De beklimming is niet erg steil, maar echt makkelijk loopt het toch niet; ik ben vrij nerveus (vooral vanwege het weer) en de hartslag ligt hoog, ondanks het kleinste verzet en gezapige tempo. Bovendien meende ik me te herinneren dat de klim maar een goeie 20 km was vanaf Varzo. Wanneer je dan na 12 km klimmen een bord ziet met "Simplonpas 16 km" krijgt de moraal wel even een deuk... Hoewel het decor gewoonweg prachtig is, vind ik de klim zelf vrij vervelend: de weg is breed met weinig bochten zodat je de hellingsgraad slecht kan inschatten. Bovendien zijn er veel gallerijen en tunnels (waaronder een die wel een km of 3 lang is) waar het fietsen ronduit tegensteekt.

2 uur en 20 minuten na het vertrek uit Varzo komen we eindelijk aan het Hospiz, op 2005 m hoogte. We gaan even binnen in de bar, Jan neemt een reuzegroot stuk taart, maar ik krijg geen hap door de keel van de vermoeidheid. Na een grote cola voel ik me weer beter. Ik duffel me warm in voor de afdaling, neem afscheid van mijn ventje, en we rijden elk onze kant op: hij terug naar Varzo, ik naar Brig. Voor vandaag is het zwaarste werk in ieder geval voorbij, na de (heerlijke) afdaling is er enkel een lang vlak stuk door het Rhonedal.

Beneden in Brig heb ik wel een kwartier nodig om alle overbodige kledij uit te trekken, op te vouwen en weer in te pakken, wat te eten, een smsje te sturen naar Jan dat ik veilig beneden ben geraakt, en een praatje te slaan met een nieuwsgierige nederlander. Dan ga ik op zoek naar de Rhonefietsroute die me langs rustige wegen tot in Sion moet brengen vanavond. Nu, die Rhoneroute valt wel een beetje tegen. Veel draaien en keren, stukken onverhard door het bos, slecht aangeduid... Maar ook wel mooie stukken vlak langs de Rhone. Om halfvijf stop ik nog even om mijn tweede stuk vijgentaart op te eten. Om vijf uur rij ik de gevreesde regenzone binnen, dit is vroeger dan verwacht. Om 17:30 vind ik dat het welletjes begint te worden voor vandaag. Ik ben nat, moe, en het wordt snel donker door het slechte weer. In Sierre (15 km voor Sion) vind ik na wat zoeken een goed hotel waar ik heel vriendelijk en met veel respect word ontvangen. Na een lekkere douche, fietskleren uitwassen, krantenpapier in de schoenen, stort ik me vol overgave en zonder schuldgevoel op een heerlijk dinner. Mogen dus 15 km extra te gaan, maar dat zien we dan wel weer.

Zondag 7-9-08
Ik ben om 6 uur wakker en hoor het water opspatten wanneer auto's voorbijrijden. Maar het regent niet meer. Om 7:15 uur ontbijt, veel honger heb ik niet na gisteravond... Ik neem nog een appeltje mee voor onderweg, als afwisseling voor de mueslikoeken die ik in de zadeltas heb zitten. De fietskleren zijn droog, de schoenen zo goed als. De benen doen zelfs geen pijn na gisteren. Om 8:15 ben ik weer vertrokken, de GPS stuurt me direct een rustig baantje op langs de Rhone. Het loopt heel lekker, de weg droogt snel op, de lucht wordt blauw en in Martigny, 2 uur later, is er bijna geen wolkje meer te zien. Ik eet nog wat en begin dan aan de klim naar de Col de la Forclaz (16 km, 1050 hm). Het is echt warm nu: de zon zit aan mijn linkerkant, en weerkaatst op een stenen muur aan mijn rechterkant. Het zweet drupt al gauw langs mijn kin op de bracket. Maar het klimmen gaat lekker, zelfs beter dan op de Simplon gisteren, hoewel het een stuk steiler is en ik nu zelf mijn rugzak moet dragen - wat overigens prima gaat.

De klim is heel regelmatig, constant rond de 7 - 8%. Op de GPS lees ik af hoe ver het is naar de top, en dat geeft moed. Even voor 12 uur bereik ik de top, na anderhalf uur klimmen. Boven vraag ik aan een fietser die net voor mij boven kwam of hij even een foto wil nemen terwijl ik voor het Forclaz bord poseer. Ik neem even de tijd voor een cola, een koek, mijn appeltje en een plas, en dan gaat het weer lekker zoevend naar beneden. Beneden in le Chatelard rij ik Frankrijk binnen, en het is meteen weer klimmen geblazen naar de col des Montets (8 km, 377 hm). Dit klimmetje loopt echt heel lekker en een dik halfuur later sta ik me boven te vergapen aan een adembenemend zicht op de besneeuwde Mont Blanc. Alles gaat prima, ik ben mooi op schema. Ik neem een foto van mijn fiets onder het Montets-bord, en dan stapt een fietser op me af met de vraag of hij een foto moet nemen. Het blijkt dezelfde kerel te zijn van op de Forclaz. Ik weet zeker dat ik voor hem afgedaald ben, maar wanneer is hij mij dan weer voorbijgereden??? Ik sla even een praatje; hij is met een groep en onder begeleiding van een materiaalwagen en mobilhome op weg naar Sallanches. Dat ligt ook op mijn weg, misschien zien we elkaar nog later op de dag. Hij wacht de rest van zijn groep op, ik ga alweer verder richting Chamonix.

Ik voel me nu echt een randonneur, het is heerlijk fietsen door het prachtig, langzaam veranderende landschap. In Chamonix fiets ik op kuiertempo dwars door de verkeersvrije zone (het is blijkbaar feest en grote ambiance in het centrum) en vervolg mijn weg aan de andere kant van de stad langs rustig baantjes. Ondertussen stop ik nog eens om een koek te eten. In Les Houches sta ik plots voor een autoweg (vierkant blauw verkeersbord met vooraanzicht van een auto in het wit), en als ik me goed herinner is dit verboden voor fietsers. Mijn GPS stuurt me als fietser nochtans nadrukkelijk hierheen. Op de kaart is inderdaad geen alternatieve route te vinden. Wat nu? Dan stuift er een mountainbiker voorbij die zonder aarzelen de lange afdaling induikt langs de verboden weg, en ik ga er dan maar achteraan, voor een 3-tal km in evenveel minuten tot aan de afrit naar Servoz. Daar kom ik weer op een heerlijk rustig op-en-neer baantje door de bossen terecht, gevolgd door een snelle afdaling. Omdat ik mijn ogen op de weg moet houden merk ik te laat dat ik een afslag heb gemist naar Le Fayet, en mijn geprogrammeerde GPS track heb verlaten. Dan maar een (vlak) ommetoertje langs Sallanches, liever dan op mijn passen terug te keren.

Vanuit Sallanches begint de laatste klim van de dag: 12 km, 530 hoogtemeters naar Megeve (1097 m). Ook deze klim is niet bepaald zwaar, maar niet zo interessant vanwege de drukke en brede weg. Ik stop onderweg even aan een kraantje om de bidons bij te vullen. Boven is er een vrij lang stuk vals plat. Ik stuur een SMSje naar huis: "Laatste col is bedwongen, nog 65 km te gaan, bergaf." Het is 16u20, als alles goed gaat zou ik tussen 18:30 en 19:00 in Annecy kunnen aankomen. Vanaf Megeve is er een lange zachte afdaling van 24 km naar Ugine, in het begin hier en daar nog een stukje bergop. De wind staat op kop, ik moet aanvankelijk zelfs in het afdalen nog bijtrappen. Even voorbij Flumet gaat het steiler naar beneden en rij ik de Gorges de l'Arly binnen, wat is dit mooi!... Maar plots staat er een bord dat de weg naar Ugine 500m verderop afgesloten is. Ik wil het eerst niet geloven, ik heb nog 10 km afdaling tegoed, en rij nog door tot waar de weg is afgezet. Er is echter geen doorkomen aan, en ik moet terug om de gedwongen omleiding aan te vatten... Wat staat me nu nog te wachten? In plaats van een lekker zoevende afdaling gaat het nu direct omhoog aan 10%. De moed zinkt me eerst even in de schoenen, maar goed, we moeten erdoorheen en het is best een mooi baantje (later gezien dat dit baantje groen afgelijnd staat op de Michelinkaart). Uiteindelijk worden het nog drie zware klimkilometers via Hery, en ik probeer toch nog wat te genieten van de mooie omgeving (le bois des Essariaux).

De zon is ondertussen al een tijdje achter de bergtoppen verdwenen en ik heb het koud in de steile afdaling naar Ugine, dus nog maar eens stoppen om wat extra kledij bij aan te trekken. De omleiding heeft me wel een halfuur extra tijd gekost schat ik, en ik begin nu toch moe te worden. Ik heb nog 1 koek over en eet die op beneden in Ugine, waar ik ook nog eens de bidons bijvul aan een fonteintje. Bon, vanaf hier enkel nog vlak, en fietspad. Maar waar ligt dat fietspad in godsnaam? Ik kom op een expressweg terecht tijdens het spitsuur en de auto's zoeven langs me heen, dit is niet leuk. Dan hoor ik tussen twee auto's in plots gepraat ergens links van mij en ik zie dat er op een hoge berm links van de weg fietsers voorbijrijden. Aha! Ik knijp de remmen dicht en steek de weg over, om door een stuk weiland te waden en zo te voet de berm op te klimmen. Het is steiler dan ik dacht, ik moet de fiets zo hoog mogelijk duwen, hopen dat hij blijft liggen, dan klauter ik naar boven tot op het fietspad en trek dan mijn fiets helemaal tot boven. Ondertussen rijden er fietsers voorbij die me een beetje raar vanuit de hoogte aankijken. Wanneer ik veilig en wel weer op de fiets zit, en op het fietspad, merk ik dat er 300 m verder gewoon een zijbaantje van de expressweg naar het fietspad loopt... Maar ik ben content, nog een km of 35 en we zijn er.

Ik blijf het fietspad volgen en plots sta ik aan het begin van het Annecymeer, en dat doet me wel iets. Ik tel de km af, en dat gaat trager dan ik gehoopt had, de wind zit nog altijd op kop, en hoewel het vlak is (zelfs lichtjes naar beneden) ligt mijn snelheid dichter bij de 20 dan bij de 30 km/uur. Het fietspad is echt mooi aangelegd, ver weg van de hoofdweg, met zelfs een streeplijn in het midden. Maar aan de kruispunten is het uitkijken, daar zijn iedere keer barrieres aangebracht als snelheidsremmers, waar je zig-zaggend doorheen moet. Ik moet echt opletten en geconcentreerd blijven, en niet te veel op de GPS turen (ik zet hem uiteindelijk af)-het zou te stom zijn om nu op het einde van de reis nog op zo een barriere te vliegen. En eindelijk rij ik triomfantelijk Annecy binnen. Ik val zelfs niet op tussen de vele fietsers in de stad. Dankzij de GPS rij ik recht naar het hotel. Het is 19:30 en ik ben aangekomen!



De terugreis... verloopt heel wat minder prozaisch. Het weekend erna wordt echt slecht weer voorspeld. Het risico om op zaterdag in moeilijkheden te geraken in de omgeving van de kleine St. Bernardpas is reeel, en er is geen back-up transport optie – tenzij ik naar huis bel om me op te halen, maar dan is mijn hele carbon balans naar de knoppen. Ik heb mijn portie geluk wel gehad op de heenreis, dus gaat het met de fiets op de trein van Annecy naar Genève, van daar naar Brig en doorheen de Simplontunnel tot Domodossola. Daar is het mooi en warm en de 40 km tot de overzetboot van Intra doe ik op de fiets. Ondertussen is het donker geworden, en Jan komt me met de auto ophalen in Laveno.

2008

Wat zie ik als ik mijn oog op deze familieblog laat vallen ? We zitten verdorie nog steeds in 2007 !!! Ik neem dan ook de eer en het genoegen op mij om deze blog over te dragen naar 2008 !
Et voila, allemaal een gelukkig nieuwjaar én nen zaligen pasen voor volgende week !

vzw Carpe Diva presenteert...

X-MAS COMEDY NIGHT - Zaterdag 22 december 2007 - Auditorium Bibliotheek Landegem

Na 3 succesvolle Comedy-edities organiseert vzw Carpe Diva in de kerstperiode opnieuw een fantastische avond gevuld met humor met op het podium 2 klassebakken uit de Vlaamse Comedy - scene. In het verleden hadden wij reeds het genoegen u te plezieren met optredens van Gunter Lamoot, Piet De Praitere, Bert Kruismans, Nigel Williams, Sven Eeckman, Thomas Smith, ... en ook deze keer zal u kunnen lachen, gieren en brullen met deze absolute toppers :

HENK RIJCKAERT (try out nieuwe show KARTON)

Het ene moment zijt ge een jongen. Het volgend moment steekt ge uw leven in kartonnen dozen en verhuist ge naar een nieuwe realiteit. Dan zijt ge opeens een man. Met 300 maandelijkse afbetalingen, een stapel bakstenen op uw naam, altijd vijzen in uw achterzak en vooral: veel keuzes en twijfels. Over condensatieketels en mazout, over 15 of 20 centimeter isolatie. Over kinderen, over volwassen worden, over rock 'n roll en over een rustig leven.

In 2005 won Henk Rijckaert publieks- en persoonlijkheidsprijs op Humorologie.
In 2006 stond hij in de finale van Camaretten, de prestigieuze Nederlandse caberetwedstrijd.
In 2007 kocht hij een huis.
In 2008 brengt hij dat huis naar uw theaterzaal.

Henk Rijckaert grijpt zijn publiek met hoge grapdichtheid, rake observaties en sprekende mimiek. Hij sleept als meesterlijk verhalenverteller iedereen mee in zijn eigen, ietwat absurde realiteit. Vorig seizoen nog uitstekend onthaald met zijn eerste avondvullende voorstelling Loebas en in het voorprogramma van Wim Helsen, vanaf dit seizoen met zijn tweede programma op het podium.

U hoeft ons niet op ons woord te geloven, het stond ook al in de gazet:

"Henk Rijckaert heeft met zijn eerste avondvullende programma Loebas een naam gekozen die bij hem past: humor met een hoge aaibaarheidsfactor, maar gebracht met schwung."
De Morgen

"De Belg Henk Rijckaert is een natuurtalent. Zijn grappen over de onvolmaaktheden van het menselijk lichaam zijn raak. Hoelang nog houdt Wim Helsen Henk Rijckaert in zijn voorprogramma?"
AD Rotterdam < /em>

"De Vlaming Henk Rijckaert liet een goede indruk achter. Hij bleek een aanstekelijke, Javier Guzman-achtige comedian die bovendien ook nog eens over muziekale kwaliteiten beschikt."
De Volkskrant

Spel, tekst en muziek: Henk Rijckaert
Coaching: Dimitri Desmyter

HAN SOLO (Racist)

De eerste extreem rechtse stand-up comedian van Vlaanderen ...

- Vrouwen aan de haard!
- Integreren of opkrassen!
- Heropvoeding van homo’s!
- Stop de seksuele revolutie!
- Castratie van pedofielen!

Onverantwoord!

Han Coucke, freelance acteur en helft van het cabaretduo Gino Sancti, brengt zijn eerste soloprogramma ‘Racist’: politieke stand-up die een uppercut toebrengt aan alles wat naar extremisme ruikt.

TICKETS & INFO

Zaterdag 22 december
Aanvang : 20h00
Auditorium Landegem (Stationsstraat - Bibliotheek)

Tickets kosten € 8,00 in VVK , of € 12,00 aan de kassa.

U kan uw tickets online bestellen via : http://inschrijven.carpediva.be of telefonisch bestellen op 0477/40.17.16.

Voor meer info kan u steeds terecht op ons email - adres : info@carpediva.be, of op het bovenstaande telefoonnummer.

Met vriendelijke groeten, en tot op 22 december!

De Carpe Diva Crew

(Juul Langeraert, Kenneth Van De Voorde, Tom Lambrect, Thomas Van Dingenen)

gratis overnachten...

Dankzij Thomas, ja... ik lees zijn blog zo nu en dan, ben ik lid geworden van de community... "couch surfing". Hiermee kan je als lid gratis overnachten over heel de wereld, zij het bij particulieren. Ziet er goed uit. Ik heb er nog geen gebruik van gemaakt maar het lijkt me super, zeker als je alleen reist. Deze zomer of met Pasen wil ik het eens uitproberen. Kwestie van de non-profit mentaliteit wat te stimuleren wil ik hiervoor toch even reclame maken. Ikzelf heb ook een gastenkamer ter beschikking. Ook voor familie, ..., die moeten niet via internet reserveren, natuurlijk, en verblijven dus ook gratis. En ik kan goed koken, al zeg ik het zelf...
Wegens mijn ervaring van deze zomer, ik had 2 vrienden uit Parijs op logement tijdens de Gentse Feesten en ze waren razend enthousiast, heb ik besloten om op vrijwillige basis mijn gastenkamer open te stellen voor wie dat nodig heeft. Bij deze dus: Wie zin heeft om een weekendje Deinze, (lees; Gent en omstreken, Leiestreek, Latemse school, mooie natuur, vlakke fietspaden, mooie wandelingen enz...) mee te maken is welkom. Ik heb 2 single bedden en plaats voor een matras of twee.... in nood kan ik gerust nog een plaatsje vrijmaken voor een 5e persoon. Men zegge het voort.

Een beetje vrede (nobelprijs)

Vandaag eigenlijk toch een klein beetje de Nobelprijs voor de vrede gewonnen... My 2 cents bijdrage aan het IPCC raport 2001 ... ;-)
http://www.grida.no/climate/ipcc_tar/wg1/160.htm

Awel ???

Awel dingluiteiken ? Hoe gaat dat nog mee ulder ? Waren jullie zomermaanden even intens,verfrissend en creatief ?

Benieuwd om jullie bezigheden te lezen... ons Anne, tja, die heeft in de zomer een snelcursus : hoe kom ik op den VRT gevolgd. En dan nog met succes !
Maar 't hoeft niet altijd zo spectaculair te zijn. Ik heb vol geduld de groei van de druiven gadegeslaan en ze gisteren geoogst. Wie wil mag even meeproeven. Mmmm 't wordt dringend tijd dat ik wijn leer maken.

Geen nieuws, goed nieuws?

Als het spreekwoord de waarheid zegt, moet het goed gaan met iedereen... beter dan met het weer van juli, waarschijnlijk. In elk geval heb ik dit jaar nog eens kunnen genieten van de Gentse Feesten... in regen en zonneschijn. We zullen wel zien wat het wordt in augustus...

20 km

Zondag 27/05 : de 20 km van Brussel. Sam loopt voor de eerste maal mee. Hij loopt met een ploeg van een 15-tal mensen van zijn school het Redingenhof in Leuven.
Mick en ik gaan supporteren.
Zij vertrekken om 15.00u met 28.000 mensen en hij, met nr. 21850, vertrekt ergens achteraan, dus we hebben alle tijd. We komen toe met de metro op het Schumanplein om 15.30u maar alles is daar al uitgestorven. Die start verloopt blijkbaar toch heel wat vlotter dan ik had gedacht. Ons plan om via de metro naar Kunst-Wet en daarna naar Louiza te gaan om de stoet lopers te volgen valt in duigen.
Dan maar naar de aankomst. We stappen het jubelpark in en zoeken een goed plaatsje. Nu kan het niet misgaan, we moeten hem zien. Honderden, duizenden lopen er voorbij, je wordt er duizelig van. Ok, nu opletten voor de doorgang van Sam, maar we weten niet welk shirt hij draagt, en welke tijd hij zal lopen. Ik schat rond de 2 uur. We hebben nog even. Tussen al dat volk, staat er plots een collega van me naast ons. Eventjes babbelen en ineens horen we ‘jeeeh’ vanuit de lopers. Daar is Sam, nog fris als een hoentje. Hij zag ons, eigenlijk supporterde hij voor ons in plaats van omgekeerd.
1u45 liep hij.
Volgend jaar beter. (voor de supporters dan toch)

Een fiere mama.

Fiets- en wandelrouteplanners

Tot voor kort moest je je behelpen met auto-routeplanners, maar de laatste tijd zijn er een aantal heel interessante sites verschenen waar je als fietser of wandelaar heel goed mee aan de slag kan. Dit zijn degene die ik meest gebruik:

• www.bikely.com

Je creeert je route door alle verbindingspunten met de hand aanklikken wat wel wat werk vraagt. Levert onmiddellijk afstand, hoogteprofiel, totaal aantal klimmeters, plus de mogelijkheid om bij ieder punt (of een selectie van punten) aanwijzingen te schrijven. Deze punten verschijnen dan in een 'cue-list', die je kan uitprinten en als wegwijzer voor onderweg kan meenemen. Je kan je route delen met de immer groeiende community of prive houden. Je kan de routes ook exporteren in GPS formaat en je door een draagbaar GPS toestel laten leiden. Of je kan de geexporteerde route overbrengen naar Google Earth waar je ze in 3D kan bekijken. De satelietbeelden zijn trouwens ook beschikbaar op bikely zelf. Tenslotte kan je een stuk html code laten genereren waarmee je je interactief routekaartje op een website kan publiceren (zonder de hoogte-informatie weliswaar).

• www.gmap-pedometer.com
  

Net als de bikely site gebaseerd op Google Maps, maar iets minder gesofistikeerd dan de eerste. Ook hier moet je punt per punt aanklikken. Je krijgt wel onmiddellijk de 'kilometerpaaltjes' te zien langs het traject. Ook hier is er de mogelijkheid om het hoogteprofiel te bekijken, en het programma berekent zelfs het aantal verbrande calorieen :-)

• www.routeyou.com

Commerciele en professionele site met toch veel gratis mogelijkheden. Zeer handige fiets- en wandelplanner met automatische routing: je hoeft maar enkel aan te klikken waarlangs je wil passeren, en het programma berekent automatisch de kortste/snelste/mooiste route. Jammer genoeg (voor mij) werkt de routing voorlopig enkel in de Benelux en Frankrijk.