Velocitis

April heeft dus alle records gebroken… het aantal uren zonneschijn, de afwezigheid van aprilse grillen, de temperatuur... Weer om buiten door te brengen. De fietsmicrobe heeft me dit jaar goed gebeten. Natuurlijk kan ik niet tippen aan de prestaties van Jan en Rita, maar ik moet zeggen dat ik fier ben op mijn fietsafstanden van verleden maand. Zo ben ik er zondag nog eens alleen op uitgetrokken. Na een lekkere pastabrunch begon ik mijn tocht, die ik eerder met Google Earth had uitgestippeld. Een relatief korte rit van ongeveer 35 km. Deze dag zou ik het bloemendorp aan doen en flirtend met de provinciegrens via het Leieland terugkeren. De zadelpijn van de vorige dag was net niet storend meer en m’n velleke kreeg al een zomers kleurtje, mooi afgelijnd ter hoogte van de aanhechting van mijn musculus deltoideus (schouderkapspier) en ongeveer 12 cm boven de knie. Daar zou ik die dag nog een coucheke op laten leggen. Na een rustige rit midden op de boerenbuiten net onder het Meetjesland rij ik via Vinkt en Poeke het dorpsplein van Kanegem op. Twee café’s naast elkaar (waarschijnlijk de enige twee van het dorp) hadden de stoep vol gezet met tafeltjes, stoelen en parasols. De aantrekkingskracht op de zondagsfietsers was er niet naast. Gelukkig kon ik nog een plaatsje vinden in de zon, ik snakte naar een vloeibare verfrissing. Een groepje stoere motard-achtige volgetatoueerde wielertoeristen was net bezig aan hun zoveelste pint, de intensie uitende dat ze niet te lang meer gingen blijven want moeder de vrouw was thuis aan het wachten met het kindje. Brave jongens, die vroeger waarschijnlijk andere tijden hadden gekend. Maar ja, eens de dertig gepasseerd, veranderen de prioriteiten… Blijkbaar fietsen ze elke week, want toen één van de clubleden vertrok hoorde ik “tot volnde weke é”. De kastelein kwam me vragen wat ik wou drinken. “jupiler NA, alstublieft” vroeg ik. “Moar meisken, wulder drinkn iere alliéne alcool, zulle”. Het is dan maar een gewoon pintje geworden. En het heeft gesmaakt. En dat voor 1,30 €. Het parcours heb ik verder rustig afgewerkt. Eerst naar Aarsele, dan via Dentergem naar Wontergem, Grammene en terug naar Deinze. Volgende week een andere rit, als het weer het toelaat, natuurlijk, maar dat ziet er wel naar uit.